Tayfun Eraslan’ın kendi ifadeleriyle; “1967 Almanya doğumluyum, bir gurbetçi ailenin çocuğuyum. Kütük itibari ile İzmitliyim. Almancı bir ailenin ilk çocuğu olunca beni anneannem ve dedemin yanına gönderdiler. Dedemin işi nedeniyle tayiniyle Akyazı’ya gidiyoruz ve Akyazı’da ilkokulu okudum. İlkokul bitene kadar anneannemle ve dedemle büyüdüm. İlkokulun bitiminde dedemin vefatı nedeniyle annem babam dönelim demişler. Bu sefer Kocaeli Değirmendere’ye yerleştik. Ortaokula da orada başladım. Orta ve liseyi Değirmendere ve Gölcük’te okudum. Tiyatro sevdası da lisede başladı. Edebiyat öğretmenim sayesinde lisenin tiyatro topluluğunda bulundum. İlkokulda müsamereler oluyordu ama tiyatroyu hem dönem hem de çevre gereği bir meslek olarak görmüyorduk. Hatta lisede de bunun bir meslek olabileceğini çok da düşünmüyordum. Lise bitiminde aileminde çok desteklememesiyle normal üniversite sınavına girdim. Kendi tercihimle Ankara’da Gazi Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü’ne girdim. Çok da muhteşem başladım. Devlet tiyatrosundan bilet aldım. İlk gün küçük tiyatroda bir oyundu. Perde açılırken içimde bir şey oldu. Anlatırken bana bile arabesk geliyor ama demek ki duygular böyle bir şey. ‘Yanlış yerdesin Tayfun senin yerin koltuk değil orası’ dedim. Ama yok ya Türk insanın içinde çok vardır sahneye çıkma oynama isteği diye düşündüm. Sonra öyle olmadığını gördüm. Gittim Üniversite’nin tiyatro topluluğuna kaydoldum. Ama çok kararlıyım kaymakam olacağım, Vali olacağım. Üniversitenin tiyatro topluluğunda yeniden sahneye çıkmaya başladım. Devlet Tiyatrosu’ndan oyuncu bir abimiz konuk yönetmen olarak çalışıyordu. Ben okuduğum okulu sallamamaya başladım. Sınavlara giriyorum, derslere giriyorum ama tiyatroya gidiyoruz, tiyatro konuşuyoruz, oyunları seyrediyoruz ve konservatuvardan arkadaşlarım oldu. Birinci sınıf bitince gittim özel bir çocuk tiyatrosuna girdim. Onlarla çocuk tiyatrosu yapmaya ve para kazanmaya başladım. O ara TRT seslendirme sanatçısı almak için bir sınav açtı. Orada rahmetli Cüneyt Gökçel’i tanıdım, Ejder Akış’ı tanıdım ve onlardan ders almaya başladım. Seslendirmeye başlayınca bir sürü devlet tiyatrosu sanatçısıyla kayıtlara girmeye başladım. Bir baktım ki daha çok onlarlayım artık Kamu Yönetimi ile alakam yok. Sadece sınava giriyorum geçiyorum. Ama üçüncü sınıf olmuşum yapacak bir şey yok. Aileme ne diyeceğim. Ailemin ekonomik durumu çok da iyi değildi. Sonrasında aileye açtım bırakacağım dedim. Şiddetli bir tepki gördüm. Babam ciddiye almadı, annem ayıldı bayıldı. Hiç abartmıyorum aynen bunlar oldu. Ama ben sınava girdim kazanamadım. Dördüncü sınıf bitmedi eğer biterse askere gitmem gerekiyordu. Askere gidersem konservatuvar yaş sınırını geçiriyordum. Onun sonucunda uzattım dönemlik derslerimden birini almadım. Artık yakamazdım da onca yılı son şansımdı sınava girdim kazandım. Ardıma bile bakmadan konservatuvara geçtim.

1988’de konservatuvara girdim 1992’de mezun oldum. O yıl Devlet Tiyatrosu sınav açmadı. Ben de yüksek lisansa başladım. Bu arada seslendirme devam ediyor. 1993 yılında da Adana Devlet Tiyatrosuna girdim. Dokuz yıl Adana’da kaldım. Sürem dört yıl olmasına rağmen Adana benim ikinci okulum oldu. Yeniden piştiğimiz, yeniden mesleği ve güzel dostlar tanıdığımız yıllardı.

2002 yılında Dönemin yönetimi beni Diyarbakır Devlet Tiyatrosuna müdür olarak teklif etti. Altı aylıktı çocuğum ama buna rağmen gittik. Eşime çocuğuma zor gelmiştir ama bana zor gelmedi. Diyarbakır’da iki sezon çalıştım. Oradan da Ankara’ya müdür olarak davet ettiler. 2004 sezonunun sonlarına doğru Sanat Yönetmenliğine başladım. Bu arada oyunculuktan hiç vazgeçmedim. Hala da vazgeçmedim ben tiyatro yönetmek için tiyatrocu olmadım benim işim oyunculuk. Sonra idarecilikten ayrıldım oyuncu ve rejisör olarak devam ettim.

2007 yılında da kendi isteğimle İzmir’e geldim. 2015 Haziranından beri İzmir Devlet Tiyatrosu müdürlüğünü sürdürüyorum. Bu yıllar arasında hem burada oyunlar oynadım yönettim.”

2017 yılında bu görevinden ayrılmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.

Sayfalar: 1 2