Acuze

İster uzat buse aç – öder meyse ederi
Yollanan o yal mintan, tan kaçkını güderi

Pınarları kurumuş iki yaşlı sahtekâr
Issız bir damlarında güz yaşı döküyorlar
Tertemiz yürekleri sekiz bölmeli kireç
Tek üfleçte kilitli zap zap o öksüz mavi

En kavi korunakta somutsuz semirmez mi
Azaldıkça azıtıp kükremez mi gül kıza
Dişiyse takma dişi! bertik moru, porselen…
Rahim bu, cıdağ’delen! Tez alınmış sürüngen

Kim kocasız kocar ki! Burun sürttük o kadar
Kıstak ki kaç batnımız can çekiği uğrular
Tuz vardı engelimde kırk olçum liste başı
Tuz uzaktı hep benden, piç kandil hiç kırmızı

Sevenim soranım çok! tıkız iffet, kız ismet
Düşkün de ne? Nezaket! Orda uzaktan hısım
Et kızarmaz ki kızım! Deme! Ondan mı yasak
Çelik çektik çatıya! dibi natır soyacak

Gündüz sırçam güdüklü, geçmedi yüzüklerim
Terim çocukluğumdu. Damlamadı gençken de.
Dar keseye tepilmiş üç dokuz aklı kısa
Biz ayazı yazlandık, buz çekti kasıklarım

İşitmez kulakçıktan akmış karıncağ’zıma
Üşendim ateşlere! Kavruk alın yarısı
Sekiz kireç kaç oda karkış karın içersi
Yaş kurutan yaşımda nensiz emsiz elaltı

Miskin çilingir gelse tırkaz taksa menfeze
Atmığım, abus tazım! kafes sardın nefese
Seve seve bin eza bocaladın aşıma
Son suyumdan taşıma taşmasa kaldırayak

Dün serveti süründüm, gönörgüm şimdi toprak
Gam timsahı, kuz damak! İmsak taamı tuzsuz
“Zirvesin, kimesnen yok!” der ya şu aycıl Yunus
çok morukta kor doruk bir gün kusur etmedi

Tuz gibiydi göçtüğü, sorulmamış aç deri!

(Varlık 1137,Haziran)

Sayfalar: 1 2