Eğitim alanındaki atılgan tutumu ve çağdaş düşünce akımlarına açık görüşüyle tanınan Profesör İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu 1 Nisan 1978’de Ankara’da öldü. 1908’de Darülfünun’un tabiye bölümünü bitiren İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu, Darülmuallimin’de öğretmenlik yaptıktan sonra 1910’da pedagoji ve elişleri öğretimini incelemek üzere Fransa’ya gönderildi. Türkiye’ye dönünce bir süre gene Darülmuallimin’de görev aldı; 1913’te Darülfünun’da pedagoji profesörlüğüne getirildi; 1917’de Edebiyat Fakültesi dekanı oldu; 1923-1925 arasında Darülfünun rektörlüğü yaptı. 1933 Üniversite Reformu’nda kadro dışı bırakılan Baltacıoğlu, 1934’te haftalık kültür, edebiyat dergisi Yeni Adam’ ı yayımlamaya başladı.

1939’da Ankara Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi’ne atandı. 1942’de Afyon’dan, 1946’da Kırşehir’den milletvekili seçildi; 1942-1957 arasında da Türk Di1 Kurumu Terim Kolu başkanlığında bulundu. “Kendi kendine öğrenim”, “açık hava okulu” benzeri, kurumsal olmaktan çok, uygulamaya yönelik eğitim konusundaki görüşlerini Rüyamdaki Okullar (1944) gibi yapıtlarında ortaya koyan İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu, Yeni Adam dergisinde, özelliklede 1942’de yayımladığı Türk’e Doğru kitabında çağdaşlaşmanın ulusal kaynaklardan kopmadan gerçekleştirilebileceğini savundu. Felsefe, toplumbilim, pedagoji ve estetiğe ilişkin yapıtlarının yanı sıra, ortaoyunu gibi geleneksel tiyatro türlerinden yararlanarak oyunlar, Batak (1942) adlı roman ve Yalnızlar (1942) adlı bir öykü kitabı yayımladı.