1943 yılında Anamur’da doğan Abdulkadir Bulut, ilk ve ortaokulu Anamur’da bitirdikten sonra Akşehir İlköğretmen Okulu’na girdi ve bu okuldan 1961 yılında mezun oldu. Anamur ve Kırıkhan’da öğretmenlik yaptı. 1966’da Anamur’da öğretmenlik görevini sürdürürken ‘sol’ propagandası yaptığı gerekçesiyle Bakanlık emrine alındı ve mahkemeye verildi. 1967’de aklandı, ama Bakanlık, görevine tekrar döndürmedi. Danıştay’da açtığı davayı kazanarak 777 gün sonra görevine döndü. 1971’de yeniden tutuklandı. Öğretmenlik görevini İstanbul’da sürdürdü. 8 Ağustos 1995 günü Silifke’den Anamur’a giderken dolmuş-minibüsün kapısının açılmasıyla minibüsten düşerek hayatını kaybetti.

Şiire 1960’tan sonra başladığı halde uzun süre adını duyuramadı. Milliyet Sanat dergisinin açtığı “1974’ün En Başarılı Genç Şairi” yarışmasında “1974’ün övgüye değer şairlerinden” birisi olarak ödül aldı.

BENDE SAKLI KALAN ADIN
Bende saklı kalan adın
Şimdi fasulyelere sırık diken
Köylü kadınların ağzında
Sakız olup çiğneneceği yerde
Katılıyor onların güpegündüz
Mırıltılarla başlayan ağıtlarına

Bende saklı kalan adın
Çoktan sokulmuş olmalı
Okul çocuklarının köy yollarında
Taşların soğumuş yüzlerine
Tebeşirle yazdıkları yazıların
Aralarına

Bende saklı kalan adın
Tozlaşsa da bir nergis çiçeği gibi
Gadan alayım gene de
Bir işçinin elindeki sefertasıyla
Ve alnından sarkan susuşla
Yanyana duracak güzellikte